Yapraklarda yeşil olmasını sağlayan klofofil pigmenti bulunur. Fakat tüm yeşil bitkiler aynı zamanda karotenoid adı verilen bir dizi kimyasal içerir. Bunlar kendi başına sarı ya da turuncu görünür (mısırın ve havucun rengi de karotenoidlerden geliyor) fakat genelde yazın büyük bir kısmında klorofilin yeşili yüzünden görünmez haldedirler. Yapraklar sonbaharda yaşam döngülerinin sonuna yaklaşınca klorofil parçalanır ve altındaki turuncu-sarı renk ortaya çıkar. Eskiden Florida Uluslararası Üniversitesi’nde ve 1973’ten bu yana yaprak renklerini inceleyen David Lee “Yaprakların üzerindeki renkler çıkarmalı renklerdir, tıpkı kağıt üstündeki mum boya gibi.” diyor.
     Çoğu ağaç sonbaharda hava açık ve serinken antosiyanin adında farklı ir kimyasal made kümesi üretecek şekilde evrimleşmiş. Bu maddenin rengi kırmızıya çalıyor ve yaban mersininin rengi buradan geliyor. Antosiyanin bazen yeni filizlenen yapraklarda da oluşabiliyor. Bu da yeni sürgünlerin kırmızımsı olmasını açıklıyor. Klorofil ve antosiyanin biraraya gelince yaprağın rengi dişbudak ağacındaki gibi bronza dönüşüyor. Antosiyanin yoğunluğu  fazlaysa yapraklar tıpkı Japon akçaağaçlarında olduğu gibi.
     Yapraklar öldükçe, kloroplastlar parçalandıkça sonbaharın o kasvetli  renkleri ortaya çıkıyor. Yapraklar tümüyle kuruyunca, pigmentler biraraya gelerek Lee’nin “kahverengimsi çamur” dediği rengi oluşturuyor.