Puanım; 4/5

Kitap tam olarak ilk kitabın bittiği yerden başlıyor. Ve ben bu kitabı da çok sevdim. İlk kitaba göre bir tık aşağıdaydı ama ona rağmen elimden bırakamadım okurken. Dün gece saat 1.30 da kitabı bitirip gözümden uyku akarak üçüncü kitaba başladım. Çünkü kitap öyle bir yerde bitti ki ben "Hadi canım ciddi misin?" diyerek kapattım son sayfayı ve koştum diğer kitabı kaptım. 50 sayfa okudum öyle uyuyabildim

Bu kitapta Saint Germain Kontu ilk kitaba göre daha baskın. Yine Gwen'e kimse güvenmiyor ve her şeyi saklıyorlar kızdan. Kıyamam canım benim Gideon ile ilişkileri ise bir iyi gidiyor bir kötü. Gideon dengesiz Gwen ne yapsın her zaman suçlu erkeklerdir. Charlotte kadar gıcık bir kuzen de tanımadım şimdiye kadar. Ayy ne kendini beğenmiş ne sinir bozucu bir insan ya. İlk kitapta da ne melet bir şey olduğunu hissettirmişti ama bu kitapta saçını başını yolasım geldi. Gwen'e yardım etmesi için iç çember üyeleri tarafından çağırılıyor ama kızın resmen burnundan getiriyor. Ama açık ara farkla favori karakterim Xemerius. Kendisi bir iblis hayaleti ama çok tatlı yaa. 

Genel olarak seri kitaplarda ikinci kitaplar çok durgun geçtikleri düşünülürse bence bir
 ikinci kitaba göre gayet iyiydi. Yazarın kalemi her kitapta daha iyi oluyor sanki. Son kitabı bitirmek için sabırsızlanıyorum.