Karanlık geliyor tüm şarkılar,
Gözlerinden uzakta, dilinden uzaktayım...
gülümsemelerin sebebi ben değilim;
ağlamaların bilmiyorum...

dibi yanmış bir çayın acılığı var dilimde,
oysa;
her gece demlediğim gibi demledim,
yine içine attım bir karanfil,
ama olmadı;
bir bardak çayda mutlu olduğum günler geçmişte kaldı...

eski bir şarkı açtım yine,
yeni hüzünlere dalmış gitmişken aklıma geldi,
bir sigaraya güvendim yine,
bir kaç öksürük seni aklıma getirdi...
sevmezdim oysa efkarlı şarkıları,
ya Teoman olmalıydı, ya da Şebnem
ama çalan; tanımıyorum bile,
nedense dudağımda takılı kaldı...

Belki açılırım diye bir kahve yaptım,
kahvesini yine çok kaçırdım.
Acı olmuştu, ama sevdim.
bu seferkinde damla sakızı yoktu...

sözlerini okudum tekrar tekrar,
yazmaz diye düşündüğüm her kelime ordaydı işte.
gözlerimi kapayıp hatırlamaya çalıştım.
olmadı;
benim olan herhangi bir gülümseme, kalmadı...

hep merak etmiştim,
şimdi içerken yine meraklandım.
neden aşkı şarapla anlatmışlar diye
galiba buldum;
ya içerken için büzüşüyor,
ya da bitince her şey unutuluyor...

Şimdi bilmiyorum neredesin.
kiminle ya  da kimsizliğinle bilmiyorum.
ne kadar küçük görünse de kocaman kelimeler yazdım ben.
şimdi gitmeliyim, biliyorum;
her şey bir gamzeyle başladı.
bir gamze ne kadar acıtabilir ?
artık biliyorum...


Vexed