Hisar Grubu (Edebiyat)

Batının taklidiyle yetinilmesine karşı çıkan, sanattaki değişimi geleneklerden kopmadan yapmayı uygun gören, sanatta günlük dilin kullanılmasını savunan bir grup sanatçı, ortak bir görüş etrafında birleşmiş ve “Öz Türkçe” akımına karşı çıkmıştır. Hisarcılara göre:

Sanat bir propaganda aracı değildir.

Modern Türk edebiyatı, milli bir çizgide gelişmelidir.

Sanatta sürekli bir yenilik olmalı, ancak eskiyle bağlar koparılmamalıdır.

Edebiyatın dili, yaşayan Türkçe olmalıdır.

Şiir, siyaset aracı olmamalıdır.

1950’de çıkarılan Hisar dergisi etrafında toplanan bu sanatçılar, gelenekle bağlarını sürdürmekten yana olmuşlardır. Bu gerekçeyle dergi, eski şairlere de yenilerle birlikte sayfalarını açmıştır.

Hisar Dergisi’nin kurucusu Mehmet Çınarlı’dır. Hisar grubuna menzup yazarlar önce Çınaraltı daha sonra Hisar dergisinde yazmışlardır.

Şiirde gelenekçiliğin etkisiyle şairlerin bazıları sadece heceyle bazıları ise sadece aruzla yazmıştır.

Hisarcılar edebiyatta ne yapmak istediklerini bir bildiriyle yayımlamak yerine bunu yaptıklarıyla göstermek istemişlerdir.

Pek çok sanatçıdan oluşan bu grubun önemli üyeleri şunlardır: Mustafa Necati Karaer, Mehmet Çınarlı, İlhan Geçer, Gültekin Samanoğlu, Munis Faik Ozansoy, Yavuz Bülent Bakiler, Nevzat Yalçın, Bekir Sıtkı Erdoğan, Feyzi Halıcı