4 Yaşında bir çocuk ölüyor çok  görüldü. Umutlarıyla dalga geçildi
Bir çocuk ağlaya ağlaya gitti evinden yurdundan Siper oldu kanlı gözyaşları
Kalbi feda oldu kahpelere. Bir  çocuk sabaha kadar ağlıyor
Dua ediyor Tanrı ya kurtar beni diye.Bir çocuk kaybetti geleceğini.

Bir çocuk cinnet geçirdi tutsak hayallerin öyküsünde.
Götürüyor çocuğu elleri kelepçeli yitik düşlerinde bir can haykırışları...
Kimin  içi sızlar Kim düşünürde kafasını vurur duvara taşa.
Ben miyim der mi suçlular.Deliller aldı başını gitti.

Bu  anlar duruyor şiddet sahnesinde.Yasak sayıldı gülüşler ve yasaklayanlar neden gülmüyorsun diye sordular.
Yollar var bilinmez nereye varır.Tekrarlandı  sevgi sözcükleri yeniden çocuğu ayağa kaldırıp sömürmek istediler.
Kader  miydi vicdansızların her sabah çocuğu def etmeleri .Huzur geçmişten kalan gölge.
Dayanılmıyor  kaçını öldüreyim kaçını boğayım kaçını uykusunda  yakayım.Terk  ediyorum bünyemdeki masalları.

Can bu be can Yıktılar  umutlarımı umut feryadındaki denizde.Ağzımdan kan geliyor Yumruklar Konuştu
Azrail’im  oldu birkaç kadın Şerefine kadeh kaldırıyorum bir  kadın bu kadar kahpe olmazdı.
Dertli gönül demlendikçe demlendi dem bu dem acıların onurunda.Bir el havada vurur mızrabın teline coşar maskeler.
Bıçak elinde yeri benim boğazım.Yürek sızlar dilde hüküm sürdü kederin manası.

Kalp atışları yavaşlıyor nabzı durmuş isyan gecelerinin.
Bir çocuk camda gözleri umut yolunda bekliyor sevgiden gelen gözleri.
Gurbetçi adı soyadı direniş
Vurdular aşk yolunda bir can öldü çocuk hayallerinde.

Bugün yazdığım şiir 

 

Valla okurken aklıma savaşta ölen masum çocuklar geldi. Yürek kalemine sağlık canım. (:

teşekkür ederim canım benimde savaştaki çocuklardan farkım yok...

güzel bir şiir olmuş ellerin dert görmesin

teşekkür ederim