esul-i ekrem efendimiz, Kâbe’yi tavaf eden birinin gözyaşları içinde (Ey Beytin sahibi, bu beytin hürmetine beni affet) diye ağlayarak dua ettiğini görüp buyurdu ki:
-  Suçun nedir de bu kadar yalvarıyorsun?
-  Çok büyüktür, imkânsız anlatamam.
-  Yazık sana! Karalardan da mı büyük ve ağırdır?

-  Evet.

-  Eyvah! Denizlerden de mi büyüktür?

-  Evet.

-  Göklerden de mi büyüktür?

-  Evet.

-  Arştan da mı büyüktür?

-  Evet.

-  Allahın rahmetinden de mi büyüktür?

-  Hayır.

-  O hâlde neymiş bu?

-  Çok zenginim. Benden küçük bir şey istense, içimi bir ateş kaplar, bir kuruş vermem.

   Resulullah efendimiz buyurdu ki:

-  Aman ateşinle beni de yakma!