Sözlerime bakma,
gözlerimi duyamazsın...
Ne yaptığımı bilme,
ya da neler karaladığıma dokunma bu gece...
O kadar masum olmadı henüz hiç bir şarkı,
ve o kadar ağlatmadı boş avuçlarım...
sabaha az kalmışlığın gün doğumu sancısında
ve bir keman inliyorken hala kulaklarımda,
sorma!
Sorulmayacak sorular çıkarma karşıma.
şimdi bırak beni,
lütfen,
bırak kaybolayım bu geceden sonra,
ve çıkmayayam artık herhangi bir yola...
bırak,
bir meltem gibi dolaşayım,
ya da bir çınar gibi kendi gölgeme kavuşayım...
bir kelimeden kaçarken,
sırılsıklam olup, tüm özgürlüğümle bırak yakalanayım...


Vexed