herkesi geçtim senden geçemiyorum
aklım serin sularda
avuçlarında eriyor bir yaz gülü
ben ellerim boş ateşlerde yürüyorum
kimde kaldıysam senden kaçamıyorum
saklım derin uykularda
bir çift kahve göz dolusu yaş
sırtımda yokluğunun ağırlığı
soğuk duvarlara yaslanamıyorum
nerede yaşadıysam senden ayrı yapamıyorum
dizlerim titriyor
sevdiğim İstanbul karşımda
kaç takvim yaprağı eksilir benden habersiz
unutmuş çoktan beklenen
varlığım boş mezarlarda.